Roti a la moi

Recept roti – masala – kip (een oudje van 2010)
Nodig:
– 4 x grote roti plaat (te koop in diepvries bij Toko)
kun je evt. ook zelf maken http://www.surinamcooking.com/roti-plaat/
– 6 grote aardappelen, vastkokend
– 700 gr sperziebonen schoongemaakt en evt. gebroken
– 700 gr kipfilet in blokjes
– 5 verse tomaten
– 2,5 dl tomatensap
– 1 grote ui + 1 kleine ui
– 3 à 4 tenen knoflook
– 2 flinke eetlepels Hindoestaanse masala (kruidenmengsel te koop bij Toko)
– 4 eieren
– peper, zout, tijm
– 2 à 3 eetlepels olijfolie.
.

Voorbereiden (kan een paar uur van tevoren)
– Roti plaat ontdooien
– Eieren koken tot ze hard zijn en pellen
– Aardappelen koken, afgieten en in partjes snijden. Laten afkoelen
– Sperziebonen in ruim kokend water gooien, wachten tot water weer kookt en 8 minuten laten koken zonder deksel (dan blijven de bonen groener) en afgieten. Laten afkoelen
– Kleine ui en knoflook snipperen
– Grote ui (gepeld) en gewassen tomaten in stukken snijden. Samen met tomatensap pureren
– Kipblokjes inwrijven met zout, peper en 1 eetlepel masala.
.

– Olie langzaam verhitten in hapjespan (vuur niet te hoog)
– Gesnipperde ui en knoflook bakken tot ze glazig zien
– Eetlepel masala erdoor roeren en 1 minuut meebakken
– Kipfilet toevoegen en rondom bakken (4 à 5 minuten)
– Peper, zout en tijm toevoegen
– Gepureerde ui/tomaten toevoegen
Al roerend aan de kook brengen en daarna de deksel op de pan.
– Vuur laag en op sudderplaatje 20 minuten laten sudderen. Af en toe roeren.
– Daarna gas uit, gekookte eieren in de pan doen (zodat ze kunnen verkleuren) en pan afgesloten laten staan tot gebruik.

.
Etenstijd:
– Elke roti plaat op groot bord uitvouwen
– Aardappelen en sperziebonen over de pannenkoeken verdelen
– Ei en kipstukjes over de pannenkoeken verdelen
– Saus over de pannenkoeken verdelen
– Om de beurt de borden verwarmen in de magnetron (5 à 6 minuten bij 900 watt).
.
Eet smakelijk!

Onder water

Vanuit het stadscentrum beklim ik een trap van 82 treden om hier te komen. Gelukkig heb ik daar niet veel moeite mee, want de treden zijn lager en ook veel langer, in vergelijking met andere trappen. Het is niet alleen ‘mindfuck’ dat het zo makkelijk loopt, want eenmaal boven hijg ik een stuk minder dan gewoonlijk.



(’t Is nog steeds leuk om bovenop de Moreelsebrug een foto te maken van station en stadskantoor. Deze keer in de zon)

Gek genoeg heeft de trap naar beneden tien extra treden, 92 om precies te zijn. De wijk waar ik woon ligt dus tien treden lager. Dat is het bewijs dat mijn huis bij een overstroming ruim een meter onder water komt te staan, terwijl ze in het centrum droge voeten houden!

http://www.overstroomik.nl

Arme knul

Vanuit de verte zag ik het gebeuren. Opa had haast terwijl de jongen in de kinderwagen klom. Hij was niet snel genoeg, want toen opa de wagen vooruit duwde, viel zijn kleinzoon eruit. Die kwam hard op straat terecht en schreeuwde het uit. Arm jongetje. Het gekrijs klonk door de hele Twijnstraat. Opa schreeuwde tegen zijn kleinzoon dat hij moest gaan zitten, en blijven zitten deze keer. Want hij had geen tijd voor zulke fratsen. Ik kwam dichterbij en hoorde dat opa verontwaardigd bleef mopperen. Het jongetje bleef vol overgave huilen. Zijn zusje danste vrolijk om hem heen.

O wat had ik het knulletje graag even over zijn bol willen strijken en vragen waar het ’t meeste pijn deed! Ik passeerde de drie en hield mijn hand in m’n zak. Bah, wat een bangeschijterd was ik. Klote-opa!

Knapperige rundersalami

Dit is tegenwoordig mijn favoriete brunch: 


De plakjes rundersalami verhit ik in een koekenpan, ongeveer 7 minuten, zodat het vet eruit trekt. Dan droogdeppen tussen keukenpapier en mjammie …als chips op een bruin broodje 😋

Geen schoenen

Ruim 30 jaar geleden werd ik fan van Bruce Springsteen, vooral door ‘Drive all night’. Helemaal te gek vond ik dat nummer! ‘Don’t cry now…’ want… You’ve got, you’ve got my love girl… Dat had ik nodig, zo kort nadat ik mijn vreemdgaande vriendje verlaten had na een relatie van bijna 10 jaar.

Ik zong luidkeels mee: ‘…But I travel not again, just to buy you some shoes’. Logisch toch! Verder zong hij dat hij wel de hele nacht in mijn armen wilde liggen en dat leek me veel belangrijker dan die schoenen, want die had ik helemaal niet nodig. Keer op keer spoelde ik mijn cassettebandje terug om het nummer nog een keer te horen, en nog eens… en nog eens, soms wel 15 keer per dag. ‘No shoes for me’, kom in mijn armen!

Totdat ik later de songtekst onder ogen kreeg en las dat hij juist wel de hele nacht voor me op pad wilde om schoenen te kopen. Wat een malloot.
Het blijft een mooi nummer, zo tergend langzaam gezongen, en die slepende saxofoon…

Soms zoek ik het nummer in mijn Spotify-lijst om het weer even te horen. Ik zet het op de muzieklijst voor mijn begrafenis!

 

 

Kikkeraker

“Bè jai d’r ien van Kikkeraker?” Dat is mij talloze keren gevraagd toen ik nog in mijn geboortedorp in West Friesland woonde. Ja, ik ben er een van Kikkeraker, want zo werd mijn opa genoemd en hij had een beetje rare stem, alsof er een kikker in zijn keel zat. Mijn opa was kerkboekenverkoper in heel Nederland én in Parijs. Dat was voor hem een mooie manier om niet te vaak thuis te zijn, vermoed ik; mijn oma had het ondertussen druk met haar 11 kinderen en een kruidenierswinkel. Ik heb opa niet zolang meegemaakt, hij overleed toen ik zeven jaar was, maar zijn naam leefde nog lang voort.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑